Header Ads Widget

test banner

Hayal kırıklığı, yeni yolculuk, veda yazım


Benim hala umudum var ve susamam diyerek uzun bir yol yürümek, sonra Forest Gump’ın üç seneden fazla süren koşusu sonrası “baya yorgunum, eve döneceğim” dediği haleti ruhiyeye ulaşmak. Geri dönerken düşünmek, bu yolculuk neye yaradı? 

Çok da kavgacı olmayan birine kendisini kavgaların içinde buldurmaktan, üç sene öncesinde olanların şimdilerde olanlardan çok da farklı olmadığını görmekten, eforların-çabaların çoğu zaman duvara konuşmak mahiyetinde olduğunu anlamaktan, yalnızlığını paylaşırken yalnızlığının eksilmediği tecrübe etmekten, başkalarının ahvaliyle ilgilenmenin kendi ahvaline olan negatif etkilerini hissetmekten, umut denilen şeyin aslında kendini kandırmak olduğunu kavramaktan, durumu ve hayal kırıklığını kabul etmenin gerekliliğini geç de olsa anlamaktan, kendinin önemli olduğun hayalinden kendinin önemsiz olduğun gerçeğine uyanmaktan, içinde devamlı ortaya çıkan ve ifade etmekten çekinmediğin tepkilerin tepkisizlik duvarına mütamadiyen toslamasından, linçlerde yalnız kalmaktan ve bu durumun linçte söylenenlerden daha fazla gücüne gitmesinden, övgülerle enaniyetin şişmesinden, Vizontele Tuuba’da mektup yazmaya dair söylenen “zannediyorsun ki bir yoldan birisi gelecek, boş uzun bir yol, devamlı ona bakıyorsun; sonra kimse gelmiyor” sözünü etkileşim ve desteğe dair hissetmekten, insanların nefretlerine ve dar görüşlülüklerine şaşırmaktan, az sayıda iyi insan tanıyıp çok sayıda boş insanla muhatap olmaktan, kendi rahat hayatın dururken üstüne vazife olmayan meşgalelere girince kendi hayatını daha kötü yapmakla kalmayıp başkalarının hayatına bir güzellik getirememenin başarısızlılığı kabul etmekten, sesinin gerek imkansızlık gerek görmezden gelinmek gerek anlaşılmamak gerek kötü niyet sebepleriyle başkalarından çok kendinde yankılanmasından ve bunun ruhuna verdiği zarardan, istemli veya mecburiyetten kendini tekrar etmek durumunda kalmaktan, bazen en yakınlarının bile seni anlamadığını düşünmekten, bunca söylediğime rağmen hala anlaşılamıyorsam bende bir problem var olabilir demekten, her ne kadar etkilenmiyorum desen de kendine karşı gördüğün her nefretin ruhunda bir yara açmasından, yardım istemeyene yardım etmeye çalışmanın aptallık olduğunu aynel yakin anlamaktan, hassas olduğun konularda bilgin arttıkça hassasiyetin ilginç bir şekilde azalmasını gözlemlemekten, yorulup dinlenip tekrar başlayıp tekrar yorulmak dairesinde olmaktan ve bu durumdan yorulmaktan, sırf özgürce konuşabilme lüksüne sahip olmanın ve konuşacak şeyleri olmanın konuşmanın doğru ve yararlı olmasını gerektirmediğini anlamaktan, algılar savaşından bıkmaktan, olgularının algılara yenildiğini kabul etmek zorunda kalmaktan, toplum gündemi aklında ve ruhunda bu kadar yer ederken aklının ve ruhunun huzur ve tatmin bulamayacağını idrak etmekten, ilgi ve tasa dünyanı ne kadar küçültürsen hayatın zorluğu o kadar azalacaktır kanısına ulaşmaktan, söyleyecek şeylerinin bitmemesinden ama bu yeni sözlerin de eski sözlerin kara bahtına yani sonuçsuzluğuna ulaşacağını bilmekten, kendim için yazıyorum desen bile o zaman bunları neden paylaşıyorsun sorusuna dürüst cevap verememekten, paylaşım hastalığın için harcadığın zamanları kendin ve yakınların için harcasaydın çok daha güzel bir iş yapmış olmaz mıydın diye kendine sormaktan, yaptıklarımdan pişman değilim ama bu kadarı yeter ve hatta çok bile oldu demekten, sırf başladım diye devam etmenin mantıksızlığını idrak etmekten, yorulmaktan yorulmaktan, artık beyhude yorulmayacağım demekten; çölde bir vaha istiyorum diyordun ama zaten çölde bir vahadasın, o zaman evine dön demekten… Bunlardan başka neye yaradı?

Başkalarını bilemiyorum ama benim şahsi muhasebeme göre bunlara yaradı. Bunları düşünerek eve doğru yeni bir yolculuğa çıkıyorum; bu yolculuk başkaları için değil, kendim için; bu yolculuk kamuya açık değil, kamuya kapalı. Artık kafa karışılıklığımı kendime saklayacağım. Tüm herkese yolculuklarında mutluluklar diliyorum.

Bu benim en zor yazım; ve bu benim son MFP yazım, veda yazım.

-İsa Hafalır

Hamiş: MFP söyleyecek şeyleri olanların yazılarını yayınlamaya YYK üzerinden devam edecek, paylaşımlar bittiğinde de arşiv olarak kalmaya devam edecek; sadece ben paylaşım yapanlardan birisi olmayacağım artık.


author

"Sorumluluk Reddi" Konusunda Önemli Bilgilendirme:

Münferit Fikir Platformunda yazılan tüm yazılar, aksi MFP YYK tarafından belirtilmedikçe yazarların kendi görüşleridir. MFP’nin ve platformdaki diğer yazarların görüşlerini yansıtmaz veya ifade etmez.

Yorum Gönder

17 Yorumlar

  1. İnsanları boş verin, yazar önce kendisi için yazar.

    YanıtlaSil
  2. Yazılarınıza son vermenize üzüldüm. Gerçi hem full-time iş yapıp hem de bunların peşinde koşmak kolay olmasa gerek.
    Yalnız unutmayın hiçbir uğraşı boşa gitmez
    Bu kadar umutsuz olmayın

    YanıtlaSil
  3. Benim bir tespitim var. Bilmem katılır mısınız?
    Cemaat mensupları hayatı "warped" görürler. Normal değillerdir aslında. Psikolojik sorunları vardır diyemiyorum zira içinde bulundukları dünyanının garipliğini algılayamadıkları için sorunları da yoktur, sorgulamarı da. Cahillik mutluluktur misali.

    Cemaat içinde bulunmuş ama daha sonra çıkmış olanlardan şu ana kadar psikolojik problemi olmayana rastlamadım bence. Zira yanının yanlışlıklarını görüyor, mantıken kendisini dışarı atıyor. Ama kalp yapının güzelliklerini de tatmış. İslam idealine adanmışlık, insanların safiyane duyguları, makul ve savunulabilir bir İslam mefkuresi. Akıl ile vicdan arasına sıkışan insan zorlanır. Abad olan görmedim. Belki de cemaatin mensuplarına yaptığı en büyük kötülük budur.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sizinle şahsen konumak ve tanışmak isterdim İsa bey,gene size yakın zamanda yazdığım teşekkür yazısına cevap verdiğiniz için teşekkür ederim. Siz doğru bir şey yaptınız ve emin olun birçok insanın kafasındaki karışıklıkların giderilmesine yardımcı oldunuz. Ne yazıkki toplumumuz zarar gördüğü bir şeye hemen tepki verirken faydasını gördüğü şeyler için teşekkür etmeyi biraz lüzumsuz görüyor. Buradaki yazılardan birçok şey öğrendim ve birçok gerçeğin kafamda oluşmasının idrakini yaşadım. Artık nasıl bu güne gelindi sorusu kafamı kurcalamıyor çünkü öğrendim,sadece ben değil birçok insan öğrendi.Bu yönü ile çok başarılı bir iş yaptınız ve birçok insanın köşesine çekilip sessizliğe büründüğü bir ortamda bir ses oldunuz.

      Tahmin edebileceğinizden daha fazla insan tarafından okunduğunuzu da söylemek isterim yani çabalarınız boşa gitmedi,en azından benim açımdan.Olanlar ile yüzleşirken sağduyulu ve dürüst-yansız bir ses ile bunu yapabilmem sizin sayenizde oldu. Bunun için size şahsen teşekkür ederim.

      İnsanların içinde neden böyle sorularına cevaplar bulmamızı sağladınız ve bu emin olun birçok kişi için çok değerli. Siz bakmayın ex-cemaat fanatiklerinin serzenizşlerine, onlar da bal gibi olan bitenin farkında olsa da bir illüzyonu yaşamak işlerine geliyor ve rüyadan uyanmak istemiyorlar kabus bile olsa.Bu yönüyle onlar için umutsuz vaka diyebilirsiniz. Buraya kadar bile sürdürdüğünüz çabalarınız için teşekkür ederim İsa bey.

      Sil
    2. Çok teşekkür ederim hocam. Ne mutlu bana, size veya başkalarına bir yararım olabildiyse. Bana twitter dm'den veya internette bulabileceğiniz e-mail adresi üzerinden ulaşabilirsiniz isterseniz.

      Sil
  4. zamansız bir veda. hakkınızda gereksiz bir övgüye girmeyeceğim. bu kararınızın Clubhouseda edindiğiniz yeni çevre ile ilgili olduğunu düşünüyorum. burada psikolojik analiz de yapabilirim ama bu sizi mutlu etmez. hayırlı olsun diyelim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence herkes kendi psikolojisine baksın hocam.

      Sil
  5. İsa Bey, cesaret isteyen emeklerinizin kıymeti inanın çok büyük siz farkında olmasanız da. Böylesi kıymetli bir insanı ekranın bu tarafından da olsa tanımak hayatımın en güzel parçalarından biriydi, bu dünyada ya da ötesinde yüz yüze tanışmak ümidiyle, saygılar sunarım..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel sözleriniz için çok teşekkür ederim hocam. Hüsnü zannınız kendi iyi bakışınızdan bence. Eksik olmayın.

      Sil
  6. İsa bey, herkesin yapamayacağı ve büyük cesaret göstererek çok çetrefilli zamanda çıktınız sahneye... Kral çıplak ya da değil ama kral çıplak diyebildiniz en azından... İnsanların ya da en azından benim bütün yazılanlara katılmasamda zor ve kimseyle paylaşamayacağım düşünceleri bu platformda okuyarak en azından bir insan boşluğa karşı bağırarak nasıl rahatlarsa öyle raharlıyordum... Tek başıma değilmişim diyordum... Bence bu platform aslında sizi en çok eleştirenleri bile kendine çeki düzen vermesini sağladı... Bence eleştiri iyidir... Fikirlerinize saygı duymaktan başka yapacak bişey yok... Ancak keşke bir daha gözden geçirseniz kararınızı... Neden derseniz "sene 95 orta 3. sınıftayken sormuştum soruyu çok güvendiğim ve değer verdiğim insana: - Neden bu çaba? O da bana deniz yıldızı hikayesini anlatmıştı..." Belkide sizde bir yazınızda, bir kelamınızka bir insanın hayatına bir olumlu dokunuş göstermiş olsanız o bile yeter... Bence devam etmeli. Devam etmeli çünlü bir daha böyle yanlışlar yapılmamalı... Sizle ömür boyu tanışmak nasip olmayacak belki ama gerçekten size karşı bir yakınlık hissedip keşke oturup çay içmeyi ve sohbet etmeyi bile düşünmüştüm...
    NOT: Platformdaki bütün yazıları uykusuz geçen gecelerimde tek tek okudum... Katıldığım ya da katılmadığım noktalar oldu ama çok çok istifade ettim... Etkin pişman veya ocu, şucu, bucu değilim... Köşesinden geçti iftirasıyla 12 ay hapis ve 6.3 ceza almış biriyim... Ne muktedirlerin yaptığı zulmü, ne de gülencilerin yaptığı yanlışları savunurum... Sadece Allahın adaletine güveniyorum... Vesselam...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hocam bu içten ve güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim. İşte tam da sizin yorumunuz gibi durumlardan ötürü yaptıklarımdan kesinlikle pişman değilim. Ama çok şey yazdım, söyledim. Söylediklerim, yazdıklarım YouTube'da, twitter'da, bloğumuzda duruyor; isteyen istediği zaman dinler, okur. Üzerine ekleyebileceğim şeyler var mı? Elbette vardır ama muhtemelen söylediklerimin şerhi olmaktan öteye geçemeyecektir. O yüzden artık konuşmam gerekli mi? Emin değilim. Gerek yorgunluktan, gerek makro plandaki hayal kırıklığımdan bu kararı aldım; lütfen kusura bakmayın. İsterseniz benimle twitter dm'den veya internette bulabileceğiniz e-mail adresi üzerinden irtibata geçin. Sizinle birebir haberleşelim. Bundan memnuniyet duyarım. Ama artık kitleleri muhatap almak istemiyorum, bu kesin kararım.

      Sil
    2. sakın ha isa bey! siz yapacağınızı yaptınız. kararınız doğru. romantik laflara ikna olup karar vermeyin. deniz yıldızlarının da canı cehenneme tanrı mukayyet olur onlara. siz bu olanlara karşı bir tepki vermek istediniz verdiniz. istediğiniz için yaptınız yaptıklarınızı. şimdi de istemiyorsunuz. burası cemaat değil. bireycilik temalı bir yer. takipçiler duygusal geri beslemeler verdi diye gaza gelip bireyci tutumdan uzaklaşmayın. şeyh uçmaz müritler uçurur unutmayın. ne siz seyh olun ne de burdakiler mürit. aydınlık tek başına özgürce toplulukların örgütlerin kurumların cemaatlerin tekelinde değil aydınlık...

      Sil
    3. Aynı düşünüyoruz hocam. Anlaşıldığıma çok sevindim :) Teşekkür ederim.

      Sil
  7. "Bu benim en zor yazım; ve bu benim son MFP yazım, veda yazım."

    İsa bey sizi çok yakından tanımıyorum. Münferitte yaptığınız çalışmaları takdirler teşvikler takip ediyorum. Bir kaç defa da sosyal medya oruçlarınıza denk geldim.

    Yanılabilirim ama bana göre biraz uçlarda dolaşıyorsunuz gibi. Kendinizi kontrol noktasında sıkıntılısınız gibi.

    "Bu benim en zor yazım; ve bu benim son MFP yazım, veda yazım."

    Böyle demek yerine daha dengeli şeyler de denirdi. Bir müddet ara veriyorum falan gibi....

    Bence bu mecrada olmalısınız. Olacağınıza da inanıyorum.

    İnşaallah nokta olmaz virgül olur veda yazınız olmaz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hocam yazıda kendimi ifade edebildiğimi düşünüyorum. Kararım kesin. Artık güncele dair yorumlara ve MFP yazılarıma son verdim. Güncele dair yorumların manasız olduğunu, MFP'de de yeterince yazdığımı düşünüyorum. Umarım başkaları yazar. Biraz da başkaları yazsın. Ben artık daha çok ilgi duyduğum şeylerle ilgilenmek üzere müsadenizi istiyorum.

      Sil
  8. Bırakmasaydınız iyiydi. Sizi zevkle takip ediyorduk.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hocam artık Clubhouse'da Birey odalarındayım. Umarım MFP'ye yeni yazılar gönderilir ve MFP devam eder; ama ben kendi adıma elimden geleni yapmış olduğumu düşünüyorum.

      Sil